Rozdział 1 - Wstęp - Analiza programu Witaj Świecie!

Omówimy teraz nasz pierwszy program.

Nie będziemy zagłębiać się we wszystkie szczegóły – zajmiemy się nimi w dalszej części kursu. Pomimo tego, że nasz pierwszy program wydaje się prosty, jest w nim wiele istotnych elementów. Nie należy się przejmować, jeżeli nie wszystko będzie od razu zrozumiałe – dopiero co zaczynamy naszą przygodę z programowaniem!

Spójrzmy jeszcze raz na nasz kod źródłowy:

Plik: HelloWorld.java
public class HelloWorld {
  public static void main(String[] args) {
    System.out.println("Witaj Swiecie!");
  }
}

Pierwsza linia – definicja klasy Hello World

Nasz program rozpoczyna się od zdefiniowania klasy HelloWorld.

Kod źródłowy Java zawsze znajduje się wewnątrz jednej badź wielu klas. Klasa opakowuje pewną funkcjonalność. Ciało klasy zawarte jest pomiędzy dwoma nawiasami klamrowymi { }.

Klasy służą m. in. do opisu obiektów ze świata za pomocą zawartych w nich pól oraz metod, które reprezentują cechy oraz funkcjonalności różnych zjawisk i obiektów. Przykładem mogłaby być np. klasa Osoba, która miałaby takie pola jak imie, nazwisko, wiek, oraz metody takie jak idzDoPracy, zjedzSniadanie, czytajKsiazke. O klasach, metodach i polach klas będziemy uczyć się w jednym z kolejnych rozdziałów i przeznaczymy na ich naukę dużo czasu. Zwróćmy jednak jeszcze uwagę na dwie sprawy, które będą dla nas teraz istotne:

  1. Plik z kodem źródłowym musi nazywać się tak samo, jak nazwa publicznej klasy, która jest w nim zawarta – dlatego plik z naszym kodem źródłowym musieliśmy zapisać jako HelloWorld.java.
  2. Nazwę klasy zawsze zaczynamy z wielkiej litery – nie jest to wymóg, lecz ogólnie przyjęta konwencja.

Druga linia – definicja metody main

W drugiej linii znajduje się początek metody main. Metoda to otoczka kodu odpowiedzialnego za wykonanie pewnego zadania.

Wszystkie programy pisane w języku Java mają specjalną metodę o nazwie main, od której rozpoczynają one swoje działanie.

Metoda main jest szczególna, ponieważ zawarty w niej kod definiuje, co robi nasz program. Czyli, w ramach uruchomienia naszego programu za pomocą komendy:

java HelloWorld

zadzieje się to, co umieścimy w ciele metody main. Ciało metody zdefiniowane jest jako instrukcje zawarte pomiędzy nawiasami klamrowymi { }.

Trzecia linia – wypisanie tekstu na ekran

Metoda main naszego pierwszego programu składa się z jednej instrukcji:

System.out.println("Witaj Swiecie!");

Instrukcja to wykonanie pewnej akcji – powyższa linijka odpowiedzialna jest za wypisanie na ekran napisu Witaj Swiecie!.

Odbywa się to poprzez użycie metody println jednej z klas z biblioteki standardowej, którą udostępnia nam Java. Po nazwie metody, w nawiasach, otoczony cudzysłowami, zawarty jest komunikat do wypisania, a na końcu instrukcji widnieje średnik. Kod nie zadziałałby, gdybyśmy zapomnieli o cudzysłowach, nawiasach, bądź średniku.

W kodzie źródłowym ujęcie tekstu w cudzysłowy oznacza, iż dany fragment kodu jest łańcuchem tekstowym, zwanym także stringiem (string of characters) bądź literałem tekstowym.

Zwróćmy jeszcze uwagę na średnik kończący linię:

Instrukcje w języku Java oddzielane są od siebie średnikami.

Spójrzmy na poniższy przykład wypisujący dwie linie w oknie konsoli:

Plik: DoubleMessage.java
public class DoubleMessage {
  public static void main(String[] args) {
    System.out.println("Pierwsza linia.")
    System.out.println("Druga linia.");
  }
}

Na końcu trzeciej linii brakuje średnika – sprawdźmy, co stanie się, gdy spróbujemy skompilować powyższy kod – próba skompilowania tego kodu zakończy się błędem, a kompilator wypisze na ekran przydatny komunikat błędu:

> javac DoubleMessage.java DoubleMessage.java:3: error: ';' expected System.out.println("Pierwsza linia.") ^ 1 error

Kompilator poinformował nas, że na końcu wskazanej linii spodziewał się średnika, którego nie znalazł. Co ważne, plik DoubleMessage.class (czyli skompilowana wersja naszego kodu) nie został wygenerowany, ponieważ w trakcie kompilacji kompilator napotkał powyższy błąd.

Jeżeli nasz kod będzie niepoprawnie zapisany (np. zabraknie średnika na końcu instrukcji), to proces kompilacji zakończy się niepowodzeniem, o czym powiadomi nas kompilator, wskazując problematyczne miejsca w naszym kodzie. Dzięki temu łatwo można zlokalizować i naprawić usterki w kodzie.

Warto czytać komunikaty błędów kompilatora – pomaga to w znajdywaniu i rozwiązywaniu błędów w naszym kodzie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Nie musisz podawać swojego imienia, e-mailu, ani strony www, aby opublikować komentarz. Komentarze muszą zostać zatwierdzone, aby były widoczne na stronie.